نکوهش اختلاف نظر علما در خصوص موضوعی واحد
از یک مجتهد یا قاضی در خصوص موضوعی سؤال می شود یا قرار است که وی درباره چنان موضوع پاسخ دهد یا حکم صادر کند و او حکمی را صادر می کند یا فتوایی می دهد . حال همان موضوع یا سؤال با مجتهد دیگری مطرح می شود و او حکم یا فتوایی صادر می کند که بر خلاف حکم مجتهد اول است . سپس تمام مجتهدان یا قضاتی که در خصوص یک موضوع واحد هریک حکم خود را صادر کرده اند ، نزد پیشوایی می روند که حکم تمام اجتهاد آنها را صادر کرده است و از وی درخواست می شود که حکم یا نظر صحیح را او مشخص کند . در این حال پیشوا اعلام می کند که هر دو حُکم متضاد صحیح است . درحالی که خدای آنها ، پیامبر آنها و کتاب آنها یکی است . براستی چرا باید برخی از قضات در یک قضیه واحد احکام متضاد صادر کنند ؟ آیا خداوند از آنها چنین خواسته و ایشان فرمان خدا را اطاعت می کنند ؟ یا اینکه خداوند آن ها را از اختلاف نظر نهی فرموده و ایشان دستور خدارا اجزا نمی کنند ؟ یا اینکه دین خدا ناقص است و از فقها خواسته شده است که نقوص دین را کامل کنند ؟ یا آن که قضات شریکان خداوند هستند و به حود حق می دهند یا وظیفه خود می دانند که در دین خدا نظریه پردازی کنند ؟ یا اینکه خداوند دین کامل را به بشر ارزانی داشته ، اما پیامبر ( ص ) در ابلاغ دین قصور کرده و دین خدا را بطور کامل به نوع بشر نرسانده است ؟ درصورتی که خداوند در قرآن کریم می فرماید : در کتاب ( قرآن ) از بیان هیچ چیزی کوتاهی نکردیم و نیز می فرماید : در کتاب همه چیز بیان شده است . همچنین فرموده است در قرآن برخی آیات تأیید یکدیگرند و تضاد و اختلافی در قرآن وجود ندارد . اگر قرآن از جانب خداوند بر پیامبر نازل نشده بود ، در آن اختلاف فراوان می یافتید .
قرآن کتابی است با ظاهری زیبا و مملو از بدایع تحسین برانگیز و حیرت آور ؛ اما باطنش چنان عمیق و پر مفهوم است که کسی قادر به درک عجایب آن و استنباط غرایب آن نیست . در یافتن عمق مفاهیم قرآن و پرده برداشتن از ظلمات قرآن ؛ بعنی آگاهی یافتن از مفاهیم پیچیده قرآن ، برای هیچ کس میسر نیست ، الا به کمک خود قرآن .
لینک به مطلب نوشته شده در دوشنبه پانزدهم مهر 1387ساعت 9:32 توسط قاصدک
از یک مجتهد یا قاضی در خصوص موضوعی سؤال می شود یا قرار است که وی درباره چنان موضوع پاسخ دهد یا حکم صادر کند و او حکمی را صادر می کند یا فتوایی می دهد . حال همان موضوع یا سؤال با مجتهد دیگری مطرح می شود و او حکم یا فتوایی صادر می کند که بر خلاف حکم مجتهد اول است . سپس تمام مجتهدان یا قضاتی که در خصوص یک موضوع واحد هریک حکم خود را صادر کرده اند ، نزد پیشوایی می روند که حکم تمام اجتهاد آنها را صادر کرده است و از وی درخواست می شود که حکم یا نظر صحیح را او مشخص کند . در این حال پیشوا اعلام می کند که هر دو حُکم متضاد صحیح است . درحالی که خدای آنها ، پیامبر آنها و کتاب آنها یکی است . براستی چرا باید برخی از قضات در یک قضیه واحد احکام متضاد صادر کنند ؟ آیا خداوند از آنها چنین خواسته و ایشان فرمان خدا را اطاعت می کنند ؟ یا اینکه خداوند آن ها را از اختلاف نظر نهی فرموده و ایشان دستور خدارا اجزا نمی کنند ؟ یا اینکه دین خدا ناقص است و از فقها خواسته شده است که نقوص دین را کامل کنند ؟ یا آن که قضات شریکان خداوند هستند و به حود حق می دهند یا وظیفه خود می دانند که در دین خدا نظریه پردازی کنند ؟ یا اینکه خداوند دین کامل را به بشر ارزانی داشته ، اما پیامبر ( ص ) در ابلاغ دین قصور کرده و دین خدا را بطور کامل به نوع بشر نرسانده است ؟ درصورتی که خداوند در قرآن کریم می فرماید : در کتاب ( قرآن ) از بیان هیچ چیزی کوتاهی نکردیم و نیز می فرماید : در کتاب همه چیز بیان شده است . همچنین فرموده است در قرآن برخی آیات تأیید یکدیگرند و تضاد و اختلافی در قرآن وجود ندارد . اگر قرآن از جانب خداوند بر پیامبر نازل نشده بود ، در آن اختلاف فراوان می یافتید .
قرآن کتابی است با ظاهری زیبا و مملو از بدایع تحسین برانگیز و حیرت آور ؛ اما باطنش چنان عمیق و پر مفهوم است که کسی قادر به درک عجایب آن و استنباط غرایب آن نیست . در یافتن عمق مفاهیم قرآن و پرده برداشتن از ظلمات قرآن ؛ بعنی آگاهی یافتن از مفاهیم پیچیده قرآن ، برای هیچ کس میسر نیست ، الا به کمک خود قرآن .
توضیح این خطبه رو در این لینک ببینید
لینک به مطلب نوشته شده در دوشنبه پانزدهم مهر 1387ساعت 9:32 توسط قاصدک