تبليغاتX
صبر



                 صبر

                                                شاید نام اینجا را باید مصائب علی (ع ) گذاشت
خطبه چهارم

سخنی از امام برای مردم بعد از قتل طلحه و زبیر
 
 با ظهور اسلام و معتقد شدن شما به توحید و باطل شدن ادیان گذشته و آشکار شدن رهنمود های پیامبر ( ص ) و تعالیم من ، شما از ظلمت جهل رهایی یافتید و به سوی قله معرفت شتافتید و شب های تیره را پشت سر گذاشتید .
 
کر باد آنان که بانگ وحی را شنیدند و پند نگرفتند . پس آنها چگونه صدای آرام مرا می توانند بشنوند و پند بگیرند . مطمئن باشید که هرگز دلهایی که از خشم خدا لرزان و گریانند ، نمی میرند . همواره در شما آثار خیانت را می دیدم و انتظارش را داشتم و فریب خوردگی را در چهره شما می خواندم . شما با خیال دین داری و مومن بودن از درک من عاجز ماندید ، اما هنگامی که گمراه بودید و راهی سراغ نداشتید و چاه حفر می کردید و به آب نمی رسیدید ، من از روی صداقت شما را شناختم و شما را از گمراهی به سوی حق هدایت کردم . پس آنکه خلاف من راه رود ، به حق نرسد . از وقتی با حق آشنا شدم در قبود آن تردید نکردم . نگرانی موسی ( ع 9 به خاطر جان خود نبود ، او به خاطر مردم نگران بود تا مبادا آن که نادانِ دنیا طلب حکومت یابند . امروز موضع حق و باطل معلوم است . آن هایی که در ایمان و اعتقاد تردید ندارند ، به آب رسیدگانی هستند که از تشنگی هراسی ندارند .
 

مبعث پیامبر اسلام حضرت محمد ( ص ) رو تبریک می گم .

 


   لینک به مطلب نوشته شده در  دوشنبه هفتم مرداد 1387ساعت 11:37  توسط قاصدک